Apollonia  Corleone  (Simonetta Stefanelli)

Apollonię Michael poznał w czasie, kiedy ukrywał się u dona Tommasino na Sycylii. Podczas jednej z wypraw górskich, Michael wraz ze swoimi ochroniarzami napotyka kilka młodych dziewczyn, a na widok jednej z nich "razi go piorun" - według słów Fabrizzia. Jest to włoskie określenie na miłość od pierwszego spojrzenia:)
 Apollonia jest córką miejscowego właściciela kawiarni o nazwisku Vitelli. Jest bardzo urodziwą dziewczyną: o kędzierzawych włosach, ciemnej skórze, pełnych wargach i piwnych oczach. Według dona Tommasino to dobra dziewczyna, z przyzwoitej rodziny.
Michael i Apollonia bardzo szybko zakochują się w sobie, Michael poznaje jej rodzinę i już przy pierwszym oficjalnym spotkaniu darowuje jej gruby naszyjnik ze złota. W tej okolicy Sycylii prezent ze złota był deklaracją najpoważniejszych zamiarów; był wręcz równoznaczny z zaręczynami.  Spotykali się więc pod okiem jej rodziny, bo taka była tradycja.  Ojciec dziewczyny wiedział, że Michael musi być kimś zamożnym, a także kimś wpływowym. Takiego męża chciałaby mieć każda miejscowa dziewczyna. Po 2 tygodniach odbyło się oficjalne wesele z udziałem rodziny Appolonii i dona Tommasino.

Michael uczył Apollonię czytać i pisać po angielsku, a także prowadzić samochód. Don Tommasino, mając na względzie bezpieczeństwo, załatwił im przeniesienie do innego miasta na południowym wybrzeżu Sycylii. Świeżo upieczona małżonka, będąca w pierwszym miesiącu ciąży, bardzo chciała zaimponować Michaelowi i wsiadła za kierownicę, aby do niego podjechać. Widząc uciekającego Fabrizzia, Michael zdał sobie sprawę, że coś szykuje się jakiś podstęp ale było już zbyt późno. Bomba w samochodzie, w którym siedziała Apollonia wybuchła. Michael został wdowcem.

Postać Apollonii odzwierciedla zarówno zalety kobiet sycylijskich jak i walory ich urody. To właśnie Apollonia niejako ożywiła swoją mlodością, dzikością i niewinnością zarazem postać Michaela ukrywającego się na Sycylii i czekającego na możliwość wyprostowania spraw w Ameryce i powrót do domu. Szkoda jednak, że tak szybko musieliśmy się z nią rozstać...